انجمن خلبانان پاراگلایدر شیراز

كلاپس و بازیابی وضعیت

Collapses and Resrves

به نظر می آید كه درباره كلاپس پاراگلایدر اشتباهات و عدم آگاهی زیاد وجود دارد . پاراگلایدر تنها وسیله هوانوردی است كه می تواند نیمی از خودش را از دست بدهد و همچنان به پرواز ادامه دهد و البته در این مواقع از مقدار كنترل بر بال كم می شود و داشتن مسیر مستقیم كمی مشكل می شود ولی همچنان به پرواز ادامه می دهد و شما دچار سقوط آزاد نخواهید شد . پاراگلایدر های جدیدغیر مسابقه ای (DHV₁-DHV₂) ، كلاپس خود به خود باز خواهد شد و قسمت بسته شده بال دوباره بازوپرباد خواهد شد ولی شما می توانید با كشیدن یك مقداری عمیق فرمان سمت خوابیده ، به دوباره باز شدن كمك كنید و در پاراموتور نیاز نیست به زحمت بیافتید فقط اجازه ندهید كه بال دچار چرخش بشود و یا اینكه بال دچار شیرجه بشود و مطمئن باشید كه قسمت تاخورده دوباره پرخواهد شد ،‌تجربه نشان داده كه در بیشتر كلاپس های پاراموتور شما فقط همان كاری را باید انجام دهید كه در توربولانس ها انجام می دهید و فقط شما تصحیح مسیر می كنید در یك شرایط توربولانس من پرواز كردم و دچار 50% كلاپس شدم ولی فكر كردم این توربولانس است كه چتر را به اطراف پرتاب می كند لذا فقط سعی در كنترل مسیر نمودم. بعدها فیلم ویدئویی نشان داد كه دچار كلاپس شده بودم .

اما فقط كلاپس از جلو است كه می تواند ترسناك باشد اما آن هم خود به

خود دوباره پرخواهد شد و معمولاً چرخش هم نخواهید داشت ولی ممكن است حدود50

پا از ارتفاع را از دست بدهید و آگاه باشید كه بعد از دوباره اصلاح شدن چتر اجازه

ندهید كه از جلو شیرجه كند .

ترسناكترین موقعیت زمانی است كه 80% بال دچار تاخوردگی می شود و بال دچار چرخش سریع می شود اگر شما فرمان سمت مخالف را بیش از اندازه بكشید ممكن است دچار استال قسمت در حال پرواز بال شوید و به دنبال آن داخل یك حالت اسپین شوید یا حتی ابا احتمال كمتر دچار یك كلاپس در قسمت سالم بال (در زمانیكه قسمت تا خورده می شود ) شوید . ولی مطمئن باشید حتی خوابیدگی 80% هم دوباره پر خواهد شد اگر وحشت نكنید و تصحیح بیش از اندازه انجام ندهید لذا در این شرایط ،فرمان سمت سالم را بیش از اندازه به كار برید و فقط به مقداری كم چرخش را آهسته كند آن را بكشید ولی ممكن است حدود 200 پارا از دست بدهید تا بال دوباره حالت پروازی خود را بیابد اما اگر علائم باز سازی ظاهر نشد یك كشش عمیق در قسمت خراب شده بال بر روی ترمز انجام دهید و به آرامی دوباره به حالت اولیه آن را برگردانید دقت كنید كه فرمان هارا پایین نگه ندارید نكته مهمی كه باید به خاطر داشته باشید این است كه ارتفاع یعنی ایمنی هرچه قدر ارتفاع بیشتری داشته باشید به همان اندازه فرصت برای بازسازی بیشتر خواهد بود گمان نكنید اگر نزدیك زمین هستید شما در امان خواهید بود چون شما به همان سختی كه از 50 پا به زمین می خورید كه از ارتفاع هزار پایی خواهید خورد همچنین به یاد داشته باشید كه سقوط شما هیچ وقت سقوط آزاد نخواهد بود چون حتی در بدترین شرایط بال مقداری مقاومت هوایی ایجاد می كند و سرعت شمارا كم خواهد كرد ولی با این شرایط هم سقوط از ارتفاع كم می تواند به شما آسیب جدی بزند ولی سقوط از ارتفاع زیاد هم اینكه فرصت كافی برای بازسازی بال می دهد هم اگر بازسازی انجام نشد زمانی برای استفاده از چتر كمكی در اختیار شما خواهد گذاشت به این علت همیشه در شرایط بدجوی سعی كنید كه در ارتفاع بالای 500 پایی پرواز كنید و در زیر این ارتفاع كمال دقت را در پرواز داشته باشید . نكته دیگر كه باید به خاطر بسپارید این است كه در پاراموتوربیشتر كلاپس ها زمانی اتفاق می افتد كه موتور حالت خلاص یا خاموش داشته باشد زیرا در این حالت زاویه حمله كاهش می یابد بنابراین زمانی كه در هوای بد شروع به پایین آمدن می كنید مقداری از ترمز ها را نگاه داریم تا تمایل بال برای كلاپس كاهش یابد و ازاسپیدباردر شرایط توربولانس نزدیك زمین استفاده نكنید و اگر در باد شدید شما شروع به عقب رفتن كردید ترمزها را تا آخرین نقطه بالا دهید ولی بازهم از  اسپیدبار استفاده نكنید حتی اگر موقع نشستن مقداری به سمت عقب بروید بهتر است از اینكه در ارتفاع كم دچار كلاپس شوید . برای اینكه با شرایط مختلف كلاپس ،‌تطابق مغزی ـ عضلانی پیدا كنید نیاز است كه در شرایط آرام هوایی به طور مصنوعی این عملیات هارا تكرار كنید و با انجام یك «گوش بزرگ» شروع كنید و تا حدود50% كلاپس و دوباره بازسازی آن پیش روید و تمرین كنید و حتی می توانید با كشیدن لبه حمله به سمت پایین فرانت كلاپس را ایجاد كنید و بر روی آن كار كنید با این روش شما در زمان كلاپس واقعی دچار وحشت یا تصحیح بیش از حد نخواهید شد . تصحیح بیش از حد و جلوگیری نكردن از شیرجه بال مهمترین قسمتهای عملیاتی در شرایط كلاپس هستند بسیاری از حوادث به علت یك تعداد اشتباه و بیش از حد تصحیح كردن بال به وجود می آید . یك اشتباه یا بیش ازحد كشیدن فرمان ها باعث می شود كه شما در یك موقعیتی بیافتید كه دچار اشتباه بعدی یاتصحیح بیش از حد بعدی شود و موقعیت را پیچیده تر كنید و حتی بال دچار تعداد بیشتری كلاپس یا چرخش یا حالات كراوات شود اگر شما یك اشتباه روی بالهای مسابقه ای یا بالهای با مانور بالا انجام دهید وضعیت بدتر خواهد بود و به زودی در زمین چسبیده به چتر خواهید شد . شاید به نظر برسد كه توضیحات فوق زیاد و گیج كننده است لذا اگر بخواهیم مطالب را خلاصه كنیم باید بگوییم كه اول فرمان هارا حدود یك سوم بكشید به هارنس محكم بچسبید و در منطقه كارابینها فرمان هارا محكم نگه دارید برای اینكه ترمز ها در موقعیت خودشان محكم شوند می توانید به تسمه های كارابینها محكم بچسبید و منتظر بیانید چترهای كلاپس (DHV₁-DHV₂) خود به خود باز خواهند شد و اگر این اتفاق نیافتد خود را برای پرتاب چتر كمكی آماده كنید و اگر شما عموماً در مناطقی پرواز می كنید كه احتمال كلاپس زیاد است حتماً چتر كمكی را به عنوان وسایل اصلی همراه خود داشته باشید اما وحشت نكنید و در اولین كلاپس آن را آزاد نكنید اما برای پرتاب چتر كمكی ابتدا دسته چتر كمكی از هارنس به شدت بكشید تا آزاد شود پس آن را در فضای باز پرتاب كنید و بدانید كه این مراحل باید حتماً در دو مرحله انجام شد و اگر آزاد كردن و پرتاب را باهم انجام دهید ،‌پرتاب نهایی انرژی كافی نخواهد داشت و چتر كمكی در زمان مناسب باز نخواهد شد همچنین این پرتاب را تمرین كنید و در جهات مختلف آن را انجام دهید تا در شرایط واقعی بر آن مسلط باشید به یاد داشته باشید هرگز كمكی را داخل بال پرتاب نكنید

بهترین روز آموزش

من یك روز در باد حدود 30-20 كیلومتر در ساعت پرواز كردم كه مقداری هم توفانی بود كه البته از داخل توربولانس گذاشتن بسیار مشكل بود و من به اطراف پرتاب می شدم و همچنین همراه من دوربین فیلم برداری بود كه بعد از دیدن فیلم متوجه شدم كه یك كلاپس 50% درحدود 50 پایی داشته ام،‌من متوجه آن نشده بودم و چون فكر می كردم كه در یك باد تند قرار دارم فقط در هدایت مسیر دقت می كردم ولی آگاه باشید كه اگر شما بدون موتور پرواز كنید صدای بازشدن كلاپس را می شنوید ولی اگر موتور روشن باشد به علت صدای موتور صدای باز شدن بال قابل شنیدن نیست ،‌بهرحال با توضیحات بال متوجه می شود كه كلاپس حتی 50% هم در بالهای با (DHV₁-DHV₂) مسئله چندان بزرگی نخواهد بود و شما فقط نیاز دارید كه مسیر خود را به طور مستقیم هدایت كنید كه این امر با كشیدن مقدار كمی ترمز سمت سالم واقع خواهد شد ،‌در همان پرواز ،‌هنگامی كه من حدوداً در 1000 پایی بودم سرعت باد به حدود 46 كیلومتر در ساعت رسید و من همچنان با موتور روشن با سرعت 20 كیلومتر در ساعت به داخل باد در حال پرواز بودم و در این حالت من موتور را خاموش كردم و چرخیدم كه دچار یك كلاپس غیر قرینه 80% شدم و 180 درجه دور زدم و بال شیرجه زد و در جلوی من دچار كلاپس فرونتال شد در همین حال سقوط كردم و بعد از حدود 20 متر دوباره بال بازشد و پرواز عادی انجام شد فقط در مرحله آخر باید جلوی شیرجه زدن بال در حین بازسازی گرفته شود .

همچنانكه كه گفته می شود ،‌اگر روی زمین باشید و آرزوی پرواز داشته باشید

 بهتر از آن است كه در هوا باشید و آرزوی روی زمین بودن را بكنید همیشه در

 مورد برخاستن و نشستن خوب به طور دقیق قضاوت كنید و سعی كنید در همه

 حال مهارت خود را در این عملیات ها افزایش دهید و همیشه برای خودزمانی

 برای احتیاط در نظر بگیرید چون هركسی ممكن است در قضاوت اشتباه كند .

توجه: هرگونه کپی برداری از مطالب وبلاگ با درج نام وبلاگ انجمن هوانوردی شیراز بلامانع می باشد.